Cairns

13 januari

De laatste rit met de Greyhound-bus zit erop. Zo’n 46 uur heb ik er in totaal in doorgebracht. Ik heb mijn eindbestemming van de reis langs de oostkust bereikt; Cairns. Dit is tevens de plaats waar ik het langst verblijf. Het langst tot nu toe was vijf nachten in Byron Bay, verdeeld over twee hostels. In Cairns verblijf ik zes nachten, in hetzelfde hostel.

IMG_20190115_131803

Mijn eerste indruk van dat hostel is ronduit slecht. De kamer is een zooi, ik heb het nog nooit zo erg gezien. Ik zie alleen maar Aziaten en zij zijn hier allemaal al meerdere maanden. Er zijn maar twee douches en twee wc’s voor een hele verdieping. Ik voel me niet helemaal op mijn plek. Maar goed, dit is mijn eerste indruk, ik moet me niet zo aanstellen. Misschien slaapt het bed wel heerlijk! Nu ben ik echter niet zo blij.

dav

’s Avonds levert zo’n hostel vol Aziaten bijzondere taferelen op in de keuken. Ze koken allemaal super uitgebreid, vooral voor hostelbegrippen. Ik ruik bijzondere geurtjes en zie ingrediënten die ik nog nooit heb gezien. Als ik zelf ga koken, blijkt de keuken daarentegen ook ruk te zijn. Er zijn alleen maar messen, geen vorken en lepels. Ik moet wachten tot iemand anders klaar is met eten zodat ik diens vork kan gebruiken.

14 januari

dav

sdr
Ik vlucht, ver weg van mijn hostel. Met de ‘scenic railway’ ga ik naar Kuranda. De (voor mijn backpackbegrippen) veel te dure en veel te toeristische trein brengt me via een fantastisch mooie route door de jungle naar het nog toeristischere dorpje. We stappen onderweg bij een stationnetje naast een waterval. Sta je dan met zijn allen, tien minuten lang foto’s te maken. Na 2 uur, 37 kilometer, 37 bruggen en 15 met de hand gegraven tunnels zijn we in Kuranda, een bergdorpje midden in het regenwoud, ten Noorden van Cairns. Via een wandelroute langs de rivier loop ik naar het centrum. Het blijkt inderdaad toeristisch te zijn. Wat zeg ik, het hele dorpje lijkt wel uit toeristische aangelegenheden te bestaan. Valt me erg tegen. Na een beetje langs kraampjes geslenterd te hebben in de regen, geef ik zelf ook toe aan een van de meest toeristische dingen die je in Australië kunt doen: ik had mijn koala-foto nog niet, dus die ga ik even regelen.
dav
sdr
sdr
dav
dav

Na een tijd in de rij staan mag ik de koala dertig seconden vasthouden. Zo kort omdat dit echt werken is voor de koala. Al die toeristen die je willen knuffelen, dat is behoorlijk intens. Een koala slaapt zo’n twintig uur per dag en na een werkdag van dertig minuten krijgt hij een dag vrij. Ik ben verbaasd over hoe zacht en knuffelbaar het beest is. Die dertig seconden zijn veel te kort, ik wil dit bolletje zachtheid nooit meer laten gaan. De professionele foto is overigens mislukt. Gelukkig vroeg ik het koppel achter me om foto’s te maken op mijn eigen telefoon en wisten zij in die korte tijd wel twintig foto’s te schieten. Nu ik mijn foto heb, ben ik wel weer klaar met Kuranda, en met de regen, en met de toeristen. Ik ga terug naar Cairns. Het feit dat ik er net achter ben gekomen dat ik geen geld meer heb (doordat ik niet op tijd geld heb overgemaakt naar mijn Aussie rekening) haalt de lol er ook vanaf. Ik heb nog $6 contant en $8 op mijn rekening. De bus kost $7 en ik heb nog geen eten voor vanavond. Ik voel me er helemaal gestrest door. Ik heb dit gevoel nog nooit gehad; zuinig móeten zijn en bij elke uitgave nadenken.

dav

dig

Ook te vinden in de Koala Gardens

’s Avonds weet ik mijn Italiaanse kamergenootje zo gek te krijgen om met me mee te gaan naar de domino’s. Hoef ik niet te koken in het hostel en de domino’s is hier goedkoper dan zelf koken, ook kan ik zo even socializen.

15 januari

Al twee nachten in Cairns en nog niets van de stad gezien. Daar gaan we eens verandering in brengen. Na een halfuurtje slenteren, blijkt echter dat er niet zoveel te zien is, ik ben nu al het hele centrum door geweest. Ik word ook gek van het weer. Vlak voordat ik naar buiten ging, heb ik me uitgebreid ingesmeerd met zonnebrand. Zodra ik een stap buiten zet, maakt de zon echter plaats voor regen. Tien minuten later zweet ik me weer kapot omdat de zon is doorgebroken en zo wisselt het constant af. Ik duik maar een museum in. Een halfuur later sta ik weer buiten, want het museum stelde niet veel voor.

dav

Weet je, ik geloof dat Cairns niet zo mijn ding is. De stad is totaal niet gezellig, je ziet ook bijna niemand op straat. De souvenirwinkeltjes en reisbureaus wisselen elkaar af; voor de backpackers die hun eindbestemming hebben bereikt en voor de backpackers die net aan hun reis beginnen. Ik kan geen straat doorlopen zonder vijf keer te worden aangesproken. “Hé, ben je al naar het Great Barrier Reef geweest?” Verder zie je heel veel leegstaande panden en dat is Cairns wel zo ongeveer. Aan het einde van de dag ben ik elke straat minstens vijf keer doorgelopen en drie keer aangesproken door John van Happy Travels.

btf

Onze poging tot Zumba toch maar even vastgelegd

Ik zoek op wat er te doen is in Cairns en ontdek dat er die avond een gratis Zumba-les wordt gegeven in het park. Ik vraag mijn kamergenootje uit Singapore mee, maar als we in onze sportkleding aankomen, blijkt dat de boel is gecanceld. Ik ga maar hardlopen. Een uur later kom ik zeiknat weer terug. Ik heb nu echter wel een goede connectie gelegd door iets te ondernemen met dat meisje uit Singapore. Ze heeft contact met iedereen in het hostel en in de keuken krijg ik ineens allemaal eten aangeboden. Ik heb mijn plekje hier al wat meer gevonden. Ik heb erover nagedacht om van hostel te wisselen, maar ik vind het wel goed zo. Ook al is zelfs het bed niet fijn. Normaal neem ik, zodra het even kan, het onderste bed van het stapelbed. Nu heb ik echter het bovenste gekozen. Het bed is namelijk zo laag dat je niet eens rechtop kunt zitten in de bottom bunk. De top bunk is op borsthoogte, er zit niet eens een opstaand randje of een trappetje aan. Ik bedoel maar. Je klimt erop en je spring eruit.

16 januari

dav

dav
Na even twijfelen heb ik toch nog een tourtje geboekt naar het Great Barrier Reef voor vandaag. Dat houdt in: een dagje op de boot en een paar keer snorkelen. Vergelijkbaar met de Whitsundays, vandaar mijn twijfel. En vanwege mijn vissenangst. Maar, ik ben hier nu en dat grootste koraalrif ter wereld mag je eigenlijk niet missen. Bovendien weet ik toch niet wat ik anders moet doen en ik wil mijn angst overwinnen, dus hoppa. We varen zo ver de zee op dat er geen land meer te zien is. Alleen maar water om je heen dus, en toch zijn de dieptes gering. Het koraal is al vanaf de boot te zien. Ik ga als een van de laatsten het water in (toch die angst) en ben er ook weer als een van de eersten uit. Puur door al het ongemak dat ik ervaar; water in het masker, loopneus door het zout, golven die zo je snorkel ingaan. Op de tweede snorkellocatie krijg ik de slag echter helemaal te pakken en geniet ik oprecht van de bijzondere onderwaterwereld. En dan met name van het prachtige koraal, dat ik bijna aanraak met mijn flippers als ik niet uitkijk. Als laatste ben ik weer het water uit.

Er gaat trouwens een legende over het Great Barrier Reef:

Op een dag ging een jager van het Gimuy Walubarra Yidinji-volk vissen. Hij had die dag geen geluk, hij slaagde er niet in om een vis te vangen. Hij zag wel een vis zwemmen, een heilige vis. De jager had echter zoveel honger dat hij toch zijn speer wierp en de vis raakte. Het maakte de heilige vis zo boos dat iemand had geprobeerd om hem te doden dat hij wild begon te spetteren. De schacht van de speer brak af en de scherpe punt bleef in zijn staart zitten. De vis bleef woest bewegen om zo het waterniveau te doen stijgen en de jager terug te pakken. De jager vluchtte de berg op, vanaf waar hij stenen in de dreigende zee gooide.

De stenen liggen nog steeds in die oceaan, en staan nu bekend als het Great Barrier Reef. De speer zit nog steeds vast in de staart van de heilige vis, die nu bekend staat als de pijlstaartrog.

Dit weekend komt het tweede deel over Cairns online.

Advertenties

4 gedachtes over “Cairns

  1. Pingback: Terugblik: backpacken in Australië | Jardloopster

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s