Marathontraining – week 8.1

Vier maart was de halve marathon van Parijs. Ik las een raceverslag van iemand die deze heeft gelopen en dat heeft me een beetje bang gemaakt. Want het schijnt dus best wel heel erg heuvelachtig te zijn, ‘vals plat’ noemen ze het ook wel. De afstand kan ik wel aan, denk ik. Ik bedoel, je leest zo dat deze trainingsweek goed ging, dus mijn voorbereiding wat betreft afstand is goed. Maar hoogtemeters, die maak ik niet echt. Zeg maar helemaal niet. Toch niet zo’n goede voorbereiding dus…

Interval, kort8.1

Ka-pot. Ik zei voordat ik wegging al dat deze training heftig zou worden en niets was minder waar. Ik liep 14 keer 2 minuten op een tempo van 4:32 min/km. Ze zeggen dat je het laatste interval van de training nog maar net moet kunnen volhouden. Nou, dat was het geval. Ik heb alles gegeven die laatste keer twee minuten. Ik passeerde een medehardloper, hij keek me aan met een mengeling van vermaak, medelijden en respect. Ik weet niet wat ik allemaal uitkraamde. Misschien lachte hij me ook wel uit. Dit was een perfecte intervaltraining; ik heb alle 14 herhalingen gedaan op het beoogde tempo en ik kon het nét volhouden. Ik ben best tevreden met mezelf.analyse intervalEven een analyse van deze training. (Warming up en cooling down staan niet in de afbeelding.) Hierboven zie je in de bovenste tabel (met rood) mijn hartslag, in de onderste (blauw) mijn tempo. De grijze lijntjes met nummertjes erboven zijn de rondes; na elk oneven getal begint een interval, daartussenin zitten de pauzes. Je ziet duidelijk dat mijn hartslag tegelijk met mijn tempo stijgt. In de rust daalt hij echter ook weer. Hoe langer ik bezig ben, hoe minder mijn hartslag daalt. Na het tweede interval daalt hij nog tot zone 2 (blauwe balk), maar vanaf het zevende interval kom ik niet meer lager dan zone 4 (gele balk). Ik zou misschien wat langere pauzes moeten nemen als ik over de helft ben, om mijn hartslag toch genoeg te laten zakken.

In de tempotabel zie je dat ik tijdens elke interval de meest donkerblauwe zone bereik; dat betekent dat ik telkens het tempo van 4:32 min/km heb gehaald. In het laatste interval is een piek te zien; dat is de eindsprint, het moment waarop ik nog even alles heb gegeven (ik liep hier 3 min/km, dat is 20 km/u!).

De dag na deze training voelde ik mijn benen. Ik zou niet willen zeggen dat ik spierpijn had, maar ik was wel een beetje stijf. Op het moment van schrijven, twee dagen na mijn training, heb ik toch wel echt spierpijn. Jeetje, ik kan me niet herinneren wanneer ik dat voor het laatst had na een rondje hardlopen. Dit moet niet te lang aanhouden, want de volgende training wordt ook heftig.

Lange duurloop

Er staat namelijk 31 km op het programma. Donderdag had ik nog teveel spierpijn, vrijdag was ik er klaar voor. Ik zal je vertellen hoe die dag eruitzag, focussend op de voorbereiding. Want mán, wat een gedoe. En dit is nog niet eens de marathon zelf.

Om 8:15 uur werd ik, na een slechte nacht, wakker. Een halfuur later zat ik aan mijn ontbijt en tegelijkertijd was ik mijn route aan het bepalen. Welke kant wil ik op? Kan ik zelf een mooi rondje bedenken? Mwah. Op Google vind ik een aantal wandelroutes die in de buurt komen van mijn afstand. Die routes lopen echter over onverharde paden en dat moet ik eigenlijk niet hebben, omdat de marathon ook niet onverhard is. Uiteindelijk besloot ik richting Austerlitz te lopen en verder zou ik wel zien waar ik uitkwam.

Om 9 uur had ik mijn ontbijt op. Ik kleedde me om. Eerst mijn hartslagband om. Probleem: na verloop van tijd gaat die in mijn huid snijden. Oplossing: tape. Probleem: heb ik niet. Oplossing: pleisters. Vervolgens vulde ik mijn waterflesjes en ik pakte mijn Ov-kaart, oortjes, sleutels, telefoon en gelletjes. Probleem 1: niet genoeg zakjes en vakjes om dit allemaal kwijt te kunnen en probleem 2: de verpakking van de gelletjes is te groot. Oplossing: oh ja, er zit nog een zakje in mijn broek en die verpakking van de gelletjes kan ook wel een beetje uitsteken. Een uur later was ik eindelijk klaar om de deur uit te gaan.

btf

Met uitstekende gelletjes en al

Voor de langste duurloop van mijn schema dus. Je traint tijdens die langste duurloop niet zozeer de afstand, maar de tijd. In de voorbereiding al een keer 42 km lopen zou een te grote uitputtingsslag zijn, maar ongeveer net zo lang lopen als je over die 42 km gaat doen kan wel. Je loopt dan op een lager tempo zodat de inspanning niet te groot is (en je wel aan de tijd komt).

Ik kan lang lopen, maar ik kan ook lang vertellen… Van lopen mag je vermoeid raken, maar van het lezen van mijn schrijfsels niet. Daarom vertel ik je morgen hoe het verder ging.

Advertenties

Een gedachte over “Marathontraining – week 8.1

  1. Pingback: Marathontraining – week 8.2 | Jardloopster

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s