Gelletjes gedoe

Mijn eerste marathon liep ik zonder speciale (sport)voeding; zonder gelletjes of sportdrank. Dit ging eigenlijk prima, ik heb het niet gemist. Ik was van plan om mijn tweede marathon weer hetzelfde aan te pakken. Ik heb geen zin in gedoe met ‘speciaal’ voedsel. Ik ben geen topsporter, dus ga ook niet raar doen met eten.

Totdat een studiegenoot me twee weken geleden vroeg of ik dan ook ‘gelletjes enzo’ gebruikte. Eerlijk gezegd had ik er tot op dat moment nog niet bewust over nagedacht. Vorig jaar was het een bewuste keuze, dit jaar was het een onbewuste keuze om gewoon weer te doen wat vorig jaar prima beviel. Maar nu waren mijn gedachten op het onderwerp gebracht en kon ik het niet laten om me er eergisteren een beetje in te verdiepen. Voor ik het wist stond ik gisterochtend in de Runnersworld om eens te kijken wat er allemaal is en om advies te vragen. Want ja, dat ik nog niet over het onderwerp ‘gelletjes’ had nagedacht, was eigenlijk ook gewoon luiheid.

Er zijn zoveel verschillende soorten, smaken en substanties en ik had simpelweg weinig zin om dat allemaal uit te gaan zoeken. Laat staan te kopen. Ik wil het graag simpel houden. Als een mueslireep en een banaan vorig jaar werkten voor mij, waarom zou ik dan ingewikkeld doen? Toch liep ik een kwartier later de winkel uit met twee verschillende soorten ‘snoepjes’. Toch maar eens kijken of het iets voor me doet, het kan eigenlijk geen kwaad.

Waarom?

Je gebruikt gelletjes om je energievoorraad die tijdens al die kilometers hard leegloopt, aan te vullen. Je lichaam heeft genoeg energie om zo’n 60 minuten te kunnen hardlopen. Na die 60 minuten nemen de voorraden af, waardoor je hardloopprestaties verminderen. Ontmoet ‘de man met de hamer’. Of eigenlijk liever niet… Maak liever kennis met gelletjes. Deze vullen de koolhydraatvoorraad aan en voorzien je zo snel van energie.

Tijdens de marathon in Rotterdam werden er rond het dertig kilometerpunt gelletjes uitgedeeld. Op dat moment zat ik er best wel doorheen, dus nam ik het gelletje aan en werkte het naar binnen. Had ik niet moeten doen. Wat een nare substantie, wat een vreselijk zoete bende. Er wordt altijd gezegd dat je tijdens de wedstrijd nooit iets nieuws moet proberen. Wist ik ook wel…gelletjes.jpg

Mijn eerste ervaring met gelletjes was dus niet goed. Ik heb daarom voor iets anders gekozen, te weten ‘powergel shots’ en ‘shot bloks’. Deze ga ik proberen tijdens mijn trainingen. Gistermiddag liep ik 28 km (meer daarover in mijn marathontrainingsupdate begin volgende week) en tijdens die duurloop heb ik gelijk de ‘powergel shots’ van PowerBar geprobeerd.

Hoe?

Je lichaam kan tussen de 30 tot 60 gram koolhydraten per uur opnemen. Op de verpakking van de shot bloks wordt aangeraden om 3 tot 6 bloks per uur te eten. 3 bloks bevatten 24 gram koolhydraten. Ik heb die 24 gram per uur als uitgangspunt genomen.

De verpakking van de powergel shots is belachelijk groot. Hállo, wij hardlopers willen niet zoveel meesjouwen. Ik heb de snoepjes dus overgeplaatst naar een boterhamzakje. Er zitten 9 winegums in één verpakking, goed voor in totaal 48 gram koolhydraten. Dus met één verpakking zou ik 2 uur kunnen hardlopen.

edf

Na een halfuur nam ik het eerste snoepje. Ik had er eigenlijk nog helemaal geen behoefte aan of zin in. Ik was namelijk nog maar een halfuurtje bezig, dat is niets. Ik moet echter vooruitkijken, ik heb nog zo’n 2,5 uur te gaan en ik moet voorkomen dat de voorraad leeg raakt. Daarna heb ik elke 20 minuten weer een snoepje gegeten.

Mijn ervaring

Het smaakt prima, eigenlijk gewoon een winegum. Het is alleen vreselijk zoet. Je lippen gaan er erg van kleven. Ik vond het vervelend dat de winegum in je mond al heel snel uit elkaar valt in duizenden stukjes, omdat ik na verloop van tijd moeite kreeg om al die kleine stukjes binnen te houden. Ik denk overigens dat dit over het algemeen een probleem is met eten tijdens het lopen, het is nou eenmaal lastig om constant je mond dicht te houden. Verder vond ik het stom om ‘verplicht’ snoepjes te eten op een moment dat ik er eigenlijk helemaal niet zoveel zin in had. En het voelde ook een beetje nutteloos. ‘Ik kan ook normale winegums eten’, dacht ik.

De run? Die ging super lekker. En het punt is dat ik dus niet weet hoe het zou zijn gegaan als ik de powergel shots niet had genomen. Ik had gisteren nog wel verder kunnen rennen dan die 28 km. Toen ik thuiskwam was ik niet gesloopt, ik had geen honger. Eigenlijk kon ik na een douche zo door met de dag. Vooral dat geen honger hebben verbaasde me. Daarnaast vond ik het eigenlijk ook wel fijn om elke 20 minuten ‘iets’ te mogen doen, omdat ik op deze manier niet naar het grote geheel van 28 km keek. Ik keek niet verder dan 20 minuten vooruit, en die 20 minuten gingen telkens heel snel voorbij.

Al met al was het geen slechte ervaring, een run met deze powergel shots. Over twee weken staat er weer een lange duurloop op de planning en dan ga ik de shot bloks proberen.

Ik voel me al bijna een professionele hardloopster.

 

Bronnen
http://www.run2day.nl/voeding-tijdens-hardlopen
http://www.eatrunlove.nl/powerbar-gel-shots-voor-extra-energie-tijdens-het-hardlopen/

 

Advertenties

2 gedachtes over “Gelletjes gedoe

  1. Pingback: Marathontraining – week 6 | Jardloopster

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s