Murakami en Yanagihara: Goodreads of Badreads?

IMG_20170311_095113.jpg

In november 2016 maakte ik een account aan op Goodreads, een soort social media platform voor lezers. Aan de ene kant vind ik het idee van dit hele platform belachelijk. Lezen is gewoon lezen, waarom is het nodig om daar een heel platform omheen te bouwen? Aan de andere kant motiveert Goodreads me om meer te lezen. Bijvoorbeeld door challenges aan te gaan en door enthousiaste reviews van anderen te lezen.

Ik heb niet veel mensen in mijn netwerk op Goodreads, toch houd ik trouw mijn voortgang in een boek bij en typ ik af en toe een review, met het idee om dit later op mijn blog te delen. Dat ga ik bij dezen doen. Ik vertel je over mijn eerste en tweede ervaring met Haruki Murakami en over Een klein leven.

Een klein leven – Hanya Yanagihara

Flaptekst: “Vier studievrienden zoeken samen hun weg in New York: de charmante acteur Willem, de excentrieke kunstenaar JB, de getalenteerde architect Malcolm en Jude St. Francis. Jude is teruggetrokken, slim en raadselachtig, en zijn vrienden weten beter dan vragen te stellen over zijn verleden. Ze proberen zijn pijn te verlichten, maar naarmate de decennia verstrijken dringt zich de vraag op of Jude wel verlost kan worden van de demonen uit zijn verleden.”

IMG_20170311_095404

Eigenlijk is dit maar een naar verhaal, maar toch vond ik het een fijn boek. Aan het begin las ik telkens een klein stukje, ik werd niet gelijk helemaal meegetrokken in het verhaal, maar dat was niet erg. Telkens als ik weer een paar bladzijdes las, voelde het als ‘thuiskomen’. Dit komt doordat het verhaal langzaam wordt opgebouwd, je volgt het leven van de vier hoofdpersonen van tienertijd tot volwassenheid, met tussendoor flashbacks naar hun kindertijd. Je groeit echt mee met de karakters. Ze nestelen zich in je hoofd, worden onderdeel van jou. Toen dat eenmaal was gebeurd, las het boek veel vlotter.

Wat een bizarre wendingen neemt dit verhaal. Verassend, verfrissend, verdrietig. Bij de laatste bladzijdes van het boek heb ik gehuild, en niet zo’n beetje ook. Al met al een heel bijzonder boek, waar ik van heb genoten.

Vijf sterren.

 

Norwegian wood – Haruki Murakami

Samenvatting: “Watanabe is een stille en buitengewoon serieuze jonge student in Tokio. Hij is dol op Naoko, een mooie jonge vrouw, maar hun wederzijdse liefde wordt getekend door de tragische dood van zijn beste vriend en haar geliefde, jaren geleden. Watanabe went aan het campusleven en de eenzaamheid en afzondering die hij daar ervaart, maar Naoko kan de druk en de verantwoordelijkheid van het leven niet verdragen. Norwegian Wood is een indringend verhaal over romantiek en volwassenheid, over de onmogelijke en dappere liefde van een jonge man.” Bron

norwegian wood.png

Mwah, ik weet niet goed wat ik van dit boek vind. Ik heb het niet gelezen, maar geluisterd, hoogstwaarschijnlijk beïnvloedt dat mijn mening. Door te luisteren duik je minder diep in het verhaal, je concentratie is minder bij luisteren dan bij lezen, je doet minder je best om het verhaal tot je door te laten dringen. Onder andere daardoor ervoer ik het verhaal als oppervlakkig. Daarnaast vond ik het onderwerp ook oppervlakkig en niet origineel. Wat het goedmaakt zijn de mooie woorden en zinnen die worden gebruikt om het verhaal te schrijven. Laat dat maar aan Murakami over.

Murakami is een Japanse schrijver, het verhaal speelt zich ook af in Japan. Dit merk je aan de namen van de karakters, de locaties, en misschien ook wel aan de schrijfstijl. Er waren een aantal constructies die vaak werden herhaald en waar ik me aan ging ergeren. Bijvoorbeeld de uitspraken ‘niet speciaal’ en ‘met smaak eten’.

Ik snap het punt van het boek niet zo; een student, een onbereikbare liefde, veel seks en een beetje vriendschap. En vervolgens aan het einde een nogal onverwachte wending, zo onverwachts dat het me emotioneel gezien niets deed, terwijl dit waarschijnlijk wel de intentie was van de auteur.

Dit was het eerste boek dat ik las van Murakami. Ik was erg nieuwsgierig naar deze Japanse schrijver, had hoge verwachtingen, helaas zijn deze niet waargemaakt. Ik geef hem nog een kans…

Drie sterren.

 

De opwindvogel kronieken – Haruki Murakami

Flaptekst: “Het noodlot slaat wel erg hard toe bij Tōru Okada: hij raakt zijn baan kwijt, zijn kat is spoorloos en dan komt zijn vrouw ook ineens niet meer thuis na haar werk. De tocht die daarop volgt, op zoek naar zijn vrouw en kat, brengt hem in contact met een aantal bizarre mensen, zoals twee gestoorde zusters, een tamelijk vreemde tiener, een oude soldaat die de slachtingen in China net voor de Tweede Wereldoorlog heeft gadegeslagen en een zeer ambitieuze politicus.”

IMG_20170311_095326

De tweede kans voor Murakami. Het was weer een hele bijzondere leeservaring. Ten eerste alleen al omdat ik er zo lang over heb gedaan om het boek uit te lezen. Gezien het feit dat het boek een kleine 900 pagina’s telt is dit niet zo gek. Ten tweede is het boek echt bizar. De omstandigheden, de gebeurtenissen, de karakters… En ik ging er maar in mee. Het gaat eigenlijk nergens over, maar Murakami schrijft mooi en snijdt onderwerpen aan die me aan het denken zetten en dat maak het een fijn boek. Er zaten verschillende verhaallijnen in. Sommige vond ik niet zo interessant (die over geschiedenis en oorlog en weet ik veel wat), deze passages las ik redelijk snel en met weinig aandacht. Dat gaf niet, want het boek is zo dik, uitgebreid, en bespreekt zoveel verschillende onderwerpen dat het toch de moeite waard blijft om door te lezen.

De vertaler vind ik in dit boek best zichtbaar, onder andere door het voorwoord en nawoord, af en toe maakt hij ook gebruik van voetnoten om dingen uit te leggen. Dat is best uitzonderlijk, maar ik vond het leuk. Hierdoor wordt die ‘vreemde’ Japanse wereld nog eens extra benadrukt

Als je denkt dat je het boek eindelijk uit hebt, volgt er een nawoord van de auteur en ook een nawoord van de vertaler. ‘Nawoord van de auteur op deel drie’ vond ik zeer de moeite waard om te lezen. Murakami gaat dieper in op het schrijfproces, en dat vind ik erg interessant. Ook wordt de ‘vaagheid’ van het verhaal een beetje verklaard: “diep in mijn hart geef ik eigenlijk aan dit soort symbolische, raadselachtige einden de voorkeur.” … “De wereld hangt van (of vanwege) onoplosbare raadsels aan elkaar – zo kijk ik er in de grond van de zaak tegenaan.” Ook de vertaler doet een duit in het zakje, hij zegt dat je dit boek niet moet lezen met het idee dat alle raadsels worden opgelost. “Er valt eindeloos te speculeren over de ‘betekenis’ van deze roman, maar het beste is je gewoon over te geven aan de stroom van het verhaal en maar te zien waar je uitkomt.” Want, als je het boek van de eerste tot de laatste bladzijde hebt “doorgewerkt” zal je je “misschien afvragen waar het nu allemaal precies om ging, maar hij (de lezer) zal het erover eens zijn dat dit boek een bijzondere serieuze poging is om iets zinnigs te zeggen over de problematiek van het menselijk bestaan. En omdat dit een problematiek is die even vormloos is als chaotisch, ligt het eigenlijk voor de hand dat een boek als dit net zo wanordelijk lijkt als het leven zelf.” Aldus de vertaler. Het verhaal is “een onderzoek naar de grenzen van het menselijk bewustzijn. Het volstrekt absurde wordt als vanzelfsprekend opgevoerd…”. En zo is het precies. Het is een bijzonder boek, dat ik op sommige punten enorm inspirerend vond, en op andere behoorlijk saai. Ik heb van het boek genoten, maar ik heb ook veel zin om eindelijk aan een nieuw boek te beginnen.

Vier sterren.

Ik realiseer me dat ik door deze blogpost te publiceren mezelf tegenspreek. Immers, ‘lezen is gewoon lezen’. Maar ik ben nou eenmaal enthousiast over deze boeken en aangezien ik dit platform als perfect middel heb om mijn enthousiasme te delen, moet ik daar ook maar gebruik van maken.

Ik zou je nog veel meer willen vertellen over de boeken, maar dat doe ik niet, want dan wordt deze tekst nóg langer en kan je net zo goed het boek zelf lezen. Dat wil ik je dan ook aanraden.

Wat zijn jouw aanraders wat betreft boeken?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s