Marathontraining

Vandaag is het nog 99 dagen tot de marathon. Hoe staat het ervoor? Hierbij mijn laatste ontwikkelingen op hardloopgebied. Lees je mee?

Lange duurloop

 Niet op een zondag, maar op zaterdag liep ik deze keer mijn lange duurloop. Weer een stukje verder dan mijn langste tot nu toe, was het plan. Telkens ongeveer 10% extra. 26km plus 10% is 28,6km, ik ging voor 28. Thuis stippelde ik mijn route uit met behulp van Google Maps. Ik ging met de trein naar Zwolle om langs de IJssel weer terug te lopen. De vaardigheid van het al rennend op mijn telefoon kijken heb ik inmiddels geperfectioneerd, en ook mijn richtingsgevoel wordt steeds beter. Met de route had ik geen moeite, met de afstand ook niet, evenmin als met de mentale uitdaging. Ik had geen last van ‘lichamelijke’ probleempjes; ontiegelijke dorst of honger tartten mij niet. Een toiletbezoek heb ik ook niet nodig gehad. Wat me het meest dwarszat was de moeite die ik had met muziek luisteren. Het eerste uur heb ik zonder muziek gedaan, ik had er geen behoefte aan. Maar toen kwam er een lang recht stuk in het zogenaamde ‘midden van nergens’. Een beetje gezelschap was welkom. Dus ik haal mijn telefoon uit zijn houder, zet Spotify aan, doe hem weer in zijn houder, oortjes in mijn oortjes. Geen muziek. Nog een keer proberen. Geen muziek. Het moment dat ik mijn telefoon in het hoesje doe houdt hij ermee op. Ik blijf nog even prutsen, lopend en wel. Het scheelt dat de kilometers zo ongemerkt voorbij vliegen. Maar ik wil nú toch echt muziek. Ik houd mijn telefoon daarom maar vast in mijn hand. Één kilometer in de rechter, één kilometer in de linker. Ik kan hem ook achter mijn broekrand stoppen, weer een kilometer verder.

17-dec-duurloop

Bij Heino krijg ik het zwaar. Is dit nou verzuring? Ik heb één pauze gehad, waarin ik mijn pakje appelsap heb opgedronken. Het pakje dat ik bij gebrek aan professionelere uitrusting tussen huid en broekband bewaarde. Die pauze wist ik heel goed uit te stellen. Tijdens het lopen had ik me voorgenomen hem bij 15km op te drinken. Eenmaal bij de 15km ging ik nog verder met uitstellen: ‘als ik bij die schuur daar in de verte ben, mag ik wandelen’. Toen ik bij de schuur was: ‘oké, ik kijk eerst nog even op mijn telefoon naar de route’. Ik ben een uitsteller op alle fronten, positief en negatief. Of vanuit een ander perspectief: ik beheers de mentale spelletjes van het hardlopen tot in de puntjes.

Goed, bij Heino. Mijn lichaam weigerde om verder te gaan. Ik kan niet zeggen wat het plotseling zo zwaar maakte. Was het mentaal of lichamelijk, geen idee. Die 28km zou me niet lukken. Maar ik moest en zou verder lopen dan 26km. Dus zo nam ik toch nog een omweg, om te stoppen op 26,3km. Wandelen. ‘Wauw, dit voelt raar.’ Eenmaal thuis dwing ik mezelf om eerst te rekken en te strekken, alvorens uitgeteld op de grond neer te vallen. Ka. Pot. En toen kwamen de honger en de dorst. Een sapje, daar had ik zin in. In de koelkast vond ik een sapfles met daarin een donkerpaarse vloeistof. Dit was precies waar ik zin in had. Ik schonk mezelf wat in en nam een grote slok. Gadverdamme, proef ik nou alcohol? Het bleek een zelf gefabriceerd alcoholisch bramendrankje van mijn vader te zijn. En bedankt pap.

Korte duurloop

Ik focus altijd maar op afstand, maar dit keer wil ik mijn snelheid testen. Ik heb zin in kort maar krachtig. Mede doordat mijn ‘loopmaatje’ me recent had laten weten dat hij een snelheidsrecord had gelopen. Ik volgde zijn voorbeeld en liep op een voor mij uitzonderlijk tempo van 5:12 min/km. Naar aanleiding hiervan volgde het plan om op tweede kerstdag mee te doen aan een 5km crossloop.

26-en-24-dec

Wedstrijd

En zo geschiedde. 25 minuten was mijn doel. Hoog gegrepen, maar ik daag mezelf graag uit. Helaas was het parcours niet gunstig; smalle paadjes waar ik niet kon inhalen en dus moest afremmen. Het moment dat we die smalle paadjes uitkwamen, volgde een lang stuk in het open veld met wind tegen. Ook niet handig als je een snelle tijd wilt lopen. 26:35 minuten was het resultaat.

Lange duurloop

Op de een na laatste dag van het jaar nam ik weer de trein om vervolgens terug te lopen. Dit keer de trein naar Nijverdal. Ik had een nieuwe outfit aan, inclusief riem voor vier drinkflesjes. Ik liep eerst een stukje door Nijverdal om vervolgens een gebied van de Sallandse Heuvelrug in te duiken. Die heuvels, daar had ik even helemaal niet aan gedacht. Het eerste stukje was dan ook zwaar, maar al snel had ik iets gevonden om mezelf bezig te houden. Als ik dit jaar mijn afstandsrecord nog wil verbreken, moet ik 27km rennen. Dat is wel ver, laat ik het dus anders formuleren. Elke drie kilometer moet ik een half flesje water leegdrinken, en ook moet ik al mijn flesjes helemaal opdrinken. Als dat me is gelukt, heb ik 27km gelopen. Een halfuur heb ik me bezig kunnen houden met dit soort berekeningen, totdat ik gek werd van mezelf. Ondertussen liep ik in een werkelijk prachtig gebied, dus ik zette mijn gedachtes op pauze en genoot van mijn omgeving. Geen mens te zien, alleen op de wereld. Ik liep op mijn gevoel; eerst de blauwe route, toen de oranje, de groene. Waar ze heen gingen? Geen idee. Vervolgens stuitte ik op een ruiterpad, ook interessant, eens kijken waar dat me naartoe leidt. Zo vloog ik onder andere over de Sprengenberg, de Haarlerberg en de Noetselerberg. Tot ik me zorgen begon te maken over mijn richtingsgevoel. Bang om ergens in Holten uit te komen pakte ik toch maar mijn telefoon erbij. Mijn richtingsgevoel bleek me nog niet in de steek te hebben gelaten. Wat zeg ik, ik was bijna op het punt waar ik had gepland het gebied te verlaten. Veel te snel, als je het mij vroeg. Ik kan er echt van genieten om in zo’n omgeving te lopen. Het laatste stuk, over de gewone weg, duurde dan ook ellendig lang voor mijn gevoel. Die 27km liet ik gaan. Ik vond het wel mooi geweest. Ik liep 21,5km, ruim een halve marathon.

28-en-30-dec

En nu?

Ja, mijn record heb ik niet meer weten te verbreken op de een na laatste dag van het jaar. Ik denk dat het erg moeilijk wordt om die mijlpaal van 30km te bereiken. 21km gaat me prima af, 26,3km kan ik ook. Maar die laatste 3,7km, hoe ga ik dat doen? Als dat me eenmaal is gelukt denk ik dat het goed moet komen, die marathon. Nu kan ik nog niet zeggen dat ik daar van overtuigd ben. Een specifiek plan van aanpak om de mijlpaal te bereiken heb ik nog niet. Ik volg zelfs geen trainingsschema. Ik probeer simpelweg elke keer wat meer te lopen. Ik merk dat dit nu zwaarder wordt, dus wellicht wordt het toch tijd om mijn schema weer op te pakken. Aan de andere kant kan ik ook elke week een kilometer verder lopen. Als ik dat zeven weken volhoud, zit ik op 33km. En wat is nou één kilometer? Elke week eentje meer, hoe moeilijk kan het zijn? Daarbij komt dat er nog veel speling in dit plan zit; ik heb namelijk niet nog zeven weken tot de marathon, maar veertien. Alle tijd! 99 dagen echter, dat lijkt al veel sneller. Mentale spelletjes, dat is wat hardlopen is.

Advertenties

4 gedachtes over “Marathontraining

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s