Gedachtenwereld

‘Ik heb nog niets om morgen op mijn blog te zetten, wat nu!? Eerst maar eens douchen.’ En toen begonnen de gedachten te stromen. Het ene na het andere idee wordt gecreëerd door mijn brein. Probleem is alleen dat ik, wanneer ik vijf minuten later in bed lig, laptop opgestart, klaar om te schrijven, 90% van de ideeën alweer kwijt ben.

Vanavond bij het zappen kwam The Voice of Holland even voorbij. Nog geen minuut bleven we hangen, en ik hoorde al tien clichés. Man, het programma hangt er van aan elkaar. Zijn er nog mensen die dit oprecht vermakelijk vinden, en niet alleen plichtsgetrouw of uit gemakzucht kijken (omdat we het altijd kijken, omdat het onze gezinsactiviteit is, omdat het hoort, omdat ik mee moet kunnen praten)? Ik vermoed dat degenen die kijken mensen zijn die de honderd eerdere seizoenen nog nooit hebben gezien, kandidaat of potentiële kandidaat zijn, of familie/vrienden van een kandidaat zijn. Als jij wel kijkt en niet onder één van deze categorieën valt, gebruik je maar als excuus dat je de achterachterneef/-nicht bent van de stiefzoon van een kandidaat. Zoiets.

Ik vulde gisteren een persoonlijkheidstest in. 53 vragen bestaande uit drie stellingen; welke is het meest op jou van toepassing, welke het minst? De tijd die je ervoor nodig zou hebben was 25 minuten. De stelling ‘ik kan snel beslissingen nemen’ was degene waar ik het snelst antwoord op kon geven: het minst op mij van toepassing. De ironie. Ik heb dan ook anderhalf uur over de test gedaan.

Ik zit voorin de auto, een rijdende auto. Ik kijk naar links en zie mijn zusje. In hardloopkleding. Trots.

Volgend jaar loop ik de marathon van Amsterdam.

Weet je wat de ingrediënten zijn van laurierdrop? Zoethoutwortelextract. Dat is alles. Ik las het op het doosje laurierdrop van mijn huisgenootje, en werd nieuwsgierig. Hoe kan dat? Waarom staat er laurier in de naam, en is zoethout het enige ingrediënt? Zijn laurier en zoethout hetzelfde? Zijn zouthoutstokjes de wortels of takken van een laurierplant? Tijd om het uit te zoeken.

Alle soorten drop worden gemaakt van zoethoutwortel. De wortels worden gedroogd, gekookt tot een pap, gefilterd en ingedikt. Het resultaat is blokdrop; de meest pure vorm van drop. Dit blokdrop wordt vervoerd naar de dropfabrikanten, die er hun eigen drop van produceren. Blijkbaar plakken deze blokken aan elkaar als je er niets tussen legt, de Italianen bedachten daarom om laurierbladen tussen de blokken te leggen. De smaak hiervan trekt in de blokdrop, vandaar de naam laurierdrop, wat dus pure blokdrop is.

Ik leerde nog iets deze week. Is het je ooit opgevallen dat de woorden ‘cabriolet’ en ‘capriolen’ best op elkaar lijken? Ze hebben dezelfde oorsprong, een Franse oorsprong welteverstaan. Het komt van het werkwoord ‘cabrioler’ dat huppelen/dartelen betekent, of ook wel bokkensprongen maken. De definitie van het woord ‘capriool’ is dan ook luchtsprong, bokkensprong of rare streek. Vroeger maakte men gebruik van één of ander licht rijtuig, met een beweegbare kap. Het vervoersmiddel was zo licht, dat de kap al snel op en neer bewoog, het maakte bokkensprongen. Later kreeg de auto met het opvouwbare dak dezelfde naam als dit vroegere voertuig, vanwege de vergelijkbare kap.

Oké, dit wordt niets, deze blogpost. Waar zijn al die andere briljante ideeën nou gebleven? Weggespoeld door het doucheputje misschien. Het is überhaupt wel bijzonder dat ik plotseling heel veel inspiratie kreeg (ook voor andere artikelen) toen ik het idee losliet dat ik nog 10 ideeën klaar had staan. Alsof mijn hersenen op het moment dat er geen reserves meer zijn pas het seintje krijgen dat ze creatief moeten zijn.

Pepernoten. Ik wil pepernoten.

Goed, deze blogpost. Kan ik hem wel online zetten? Is het niet raar? Afgeraffeld? Misschien moet ik maar een receptje online gooien. Want ja, ik wil graag elke week iets online zetten. Begint hier nou de verplichting en is de lol er vanaf (net als bij de TVOH-kijkers)? Nee, dat is het niet, want de ideetjes voor artikelen blijken nog min of meer vanzelf binnen te stromen (als ik tegelijkertijd water laat wegstromen in ieder geval). Daarnaast merk ik dat ik het ook heerlijk vind om even een momentje voor mezelf te nemen en gewoon te tikken. Eigenlijk vinden mijn vingertoppen vanzelf de zinnen. Het is vervolgens aan mijn hoofd om er een georganiseerde en prettig leesbare tekst van te maken, wat hij niet goed kan als ik, zoals nu, ga typen zonder vooraf opgestelde ideeën, want…

Deze (ongeorganiseerde) blogpost, het wordt niets. Ik zet hem maar niet online. Dan maar een recept. Of iets met tips. Ofzo. Maar dan komt die hoge lat die ik mezelf onbewust opleg weer in beeld (of eigenlijk niet, want een afgezaagd recept zou ver onder deze lat liggen). Die recepten, daar zijn er al miljoenen van. Wat heb jij als lezer daar nou aan? Opvulling, dat zou het zijn. Daarnaast is het saai om te lezen. Dan maar dit schrijfsel online zetten… (Waar je wellicht nog wat van opsteekt.)

Weet je wat! Ik geef het gewoon de titel Gedachtenwereld, dan is alles gerechtvaardigd. Het verklaart de ongeorganiseerdheid. Het van de hak op de tak springen. Het zijn immers mijn gedachten. In chronologische volgorde (zie je, er zit dus toch een structuur in).

(Bronnen: etymologiebank en klene.nl)

Advertenties

2 gedachtes over “Gedachtenwereld

  1. Heerlijk om zo je gedachten aan het papier (pc) toe te kunnen vertrouwen. Zij tegen Ap, je moet die weblog van Jard echt eens gaan lezen. Ze schrijft zo gezellig, las gelijk een stukje aan hem voor. Heel herkenbaar die gedachtenstromen, je zou eigenljk ingelogd moeten zijn in een PC. Zodat je gedachten gelijk opgeslagen worden en raak je ze ook niet zo snel meer kwijt 😉

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s