Jard de blogster

Ik heb al eerder een blog bijgehouden. Van september tot en met december 2013 hield ik een reisblog bij over mijn verblijf in het kleine Franse dorpje Albine. Dit beviel me destijds erg goed. Ik vond het leuk om te schrijven, en de reacties die ik kreeg vond ik misschien nog wel leuker. Sindsdien heb ik altijd al een heimelijk verlangen gehad om écht mijn eigen blog te starten. Ik heb verschillende concepten geschreven, zelfs de eerste tien artikelen voor mijn nooit gepubliceerde blog Nail-Jard (spreek uit zoals het Engelse art) al volledig uitgewerkt. Echt starten is er echter nooit van gekomen. Gelukkig maar, want als ik die stukjes nu terug zie zou ik me er bijna voor schamen.

Dat is ook gelijk één van de redenen die me tot nu toe tegenhielden. Wat zullen anderen wel niet denken? Daarbij is er helemaal niet iets waar ik super veel verstand van heb. Ja, ik vind bakken en hardlopen leuk, weet er ook wel iets van af, maar ik voel me niet in de positie om me als een expert te gedragen en je hierover te informeren. Daarbij komt dat ik al mijn kennis ook van blogs heb, en om nou te parafraseren wat anderen al eens hebben geschreven… Er zijn nou eenmaal al duizenden blogs, over alles is al wel eens geschreven. Wat voegt mijn blog dan nog toe? Kan ik überhaupt nog wel origineel zijn? Ik volg zelf ook veel blogs, zal ik niet onbewust anderen na-apen? Ik doe het voor mezelf, dat is mijn argument. Niet voor anderen, niet voor lezers, niet voor geld. Ik doe het omdat ik het leuk vind om te schrijven, om mijn gedachtes neer te pennen. Ik vind de Nederlandse taal sowieso leuk, ik houd ervan om creatief te zijn met taal. Ik lees vrijwillig taalblogs, columns en grammatica uitleg, ook quizzen over taal zijn favoriet. Sinterklaasgedichten schrijven vond ik ook altijd leuk, past dat ook in dit rijtje? Ik ben die ene betweterige persoon die je zal verbeteren als je zegt ‘hun doen het beter als mij’. Ik wil mezelf echter ook verbeteren, en dit lijkt me een goed middel.

De knoop is doorgehakt. Ik start een blog. Nu nog een naam bedenken. Ten eerste; waar ga ik over schrijven? Dat is ook nog wel een dingetje. Over mijn hobby’s; hardlopen en bakken? Nee. Wat kan ik daar over vertellen? Zoals ik al noemde voel ik me niet in de positie om me als een expert op te stellen. Over mijn leven dan? Nee, zoals ik in de eerste post al aangaf is mijn leven best wel een beetje saai. En de twee combineren; mijn ervaringen met betrekking tot hardlopen en bakken, dat is nou ook niet echt een grote bron om uit te putten. Maar wie niet waagt, wie niet wint. Ik begin, en ik zie wel wat er van komt. Ik denk dat ik in principe wel de goede eigenschappen heb om een blog te onderhouden. Als voorbeeld: ik ben een doorzetter. Als ik ergens aan begin, wil ik het ook afmaken. Ik zou het vreselijk vinden als het schip al strandt als de teller op vijf artikelen staat. Ik wil niet onderdeel worden van het blogkerkhof, die verloren webpagina’s waarvan het meest recente van de drie berichten dateert van vijf jaar geleden. Zoals je mogelijk al merkt, kan ik ook te ver gaan in dat doorzetten. Ik wil wel plezier houden in het schrijven, het moet niet dwangmatig worden. Tevens ben ik perfectionistisch. Ik leg de lat hoog voor mezelf, dat merk ik nu al. Ik vond de reacties op mijn eerste blog geweldig, maar daardoor voel ik nu ook druk. Mijn volgende posts moeten minstens zo goed, mooi, eerlijk en open zijn. En dat blokkeert me een beetje. Op het moment heb ik gelukkig nog genoeg zelfvertrouwen door de lieve reacties die ik kreeg. Ook heb ik nog genoeg inspiratie, alles komt tegelijkertijd via mijn vingers mijn hoofd uit struikelen. Zo begon ik deze alinea met het punt ‘een naam voor mijn blog’, laat ik daar nu op terugkomen.

Schrijven over dat wat me bezighoudt, dat wil ik eigenlijk niet in de titel van mijn blog, want dan zit ik gelijk aan iets vast. Jardloopster bijvoorbeeld, best goed gevonden als ik dat van mezelf mag zeggen, maar ja, ik wil mezelf niet te veel verplichtingen opleggen. Het wordt iets met mijn naam, want dat is blijvend. Iets met een Frans tintje spreekt me ook wel aan. Helaas ligt mijn interesse niet bij tuinieren, anders was het Jardin geworden. Je suis Jard vind ik een beetje knullig, en ook Par Jard valt af, te standaard. Ik heb ook een anagram van mijn naam opgezocht, daar kwam alleen ‘m’n paradijs’ uit. Hoewel best mooi, klinkt het mij toch iets te christelijk. Ik heb gekozen voor een tussenweg. Simpelweg jards.wordpress.com als URL (klinkt ook best lekker, spreek maar eens uit: [jɑrt ɛs pʏnt wɜrdpres pʏnt kɔm]). En toch Jardloopster als titel, die kan ik altijd nog veranderen als het moet.

Ik heb die titel tot nu toe nog geen eer aangedaan, maar dat komt nog. Als ik over mijn angst heen ben om je de les te lezen over een bepaald onderwerp. Als ik iets durf te publiceren waar duizenden anderen al eerder over schreven. Om een beetje in te komen begin ik waarschijnlijk met een concept dat ik half juni al schreef. Maar voordat dat online komt moet Jard de perfectionistische blogster het nog tien keer overlezen.

Advertenties

7 gedachtes over “Jard de blogster

  1. Goed bezig Jard,

    Ik ben je grootste fan, vind het heerlijk om je blog te lezen… Volgens mij gaat het schrijven jouw toekomst worden!!

    Blijf je volgen….

    Groet je jouw Buuv

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s